Informatief ‘nano’-label voor de consument

Nanotechnologie, de manipulatie van materie waarvan één afmeting ligt in het gebied van 1 tot 100 nanometer, is een ‘hot item’. Ze heeft het potentieel om nieuwe materialen en apparatuur te ontwikkelen voor toepassing in allerlei domeinen: geneeskunde, elektronica, biomaterialen, energieproductie. Enerzijds wekt nanotechnologie bezorgdheid op over mogelijke giftigheid en milieu-effecten, anderzijds kan ze ons leven ook gemakkelijker maken. Zo zorgt ze voor een vlottere toediening van geneesmiddelen, vlekbestendige kleding en een betere sterkte van materialen.

Nanotechnologie opent heel wat perspectieven voor innovaties. Eén frappant domein, waar de Europese Commissie een regulerende rol speelt, is dat van de cosmetica-industrie. De Cosmeticaverordening 1223/2009 vereist dat nanomaterialen in de lijst van bestanddelen van een schoonheidsproduct duidelijk worden gelabeld. Wanneer er twijfel bestaat over het gezondheidsrisico van een nanomateriaal, zal de Commissie aan het Scientific Committee on Consumer Safety (SCCS) vragen een risicobeoordeling uit te voeren.

De internationale technische specificatie ISO/TS 13830:2013, Nanotechnologies – Guidance on voluntary labelling for consumer products containing manufactured nano-objects, geeft richtlijnen in verband met het formaat en de inhoud van vrijwillige labels op consumptieproducten die nano-objecten bevatten. Eén aanbeveling ervan is de vermelding van ‘nano’ op het etiket, zodat de consument er bewust voor kan kiezen om een bepaald product al of niet aan te kopen.

Het lijdt geen twijfel dat de Europese en internationale normalisatie in de nabije toekomst een steeds belangrijkere rol zal spelen ter ondersteuning van innovatie en regelgeving in het domein van de nanotechnologie.