Is onze voeding te vertrouwen?

We kopen ingrediënten in de supermarkt en we gaan ervan uit dat het voedsel veelvuldig getest is geweest. Dat de inhoud van het product overeenstemt met wat op het etiket staat, vinden we vanzelfsprekend. Voedsel en veiligheid gaan voor ons hand in hand. Maar is dat ook echt zo?

Meer en meer voedselfraude

Herinner je je het voorval met het paardenvlees nog? In Frankrijk werd lasagne met paardenvlees verkocht in plaats van rundsvlees. Dit hele schandaal heeft voor veel ophef gezorgd en het vertrouwen in de voedingsindustrie heeft een flinke deuk gekregen. Uit dit voorval is gebleken dat de voedingsindustrie heel wat valkuilen vertoont, die ruimte geven aan criminelen om hun misdaden te begaan. En dat kost voedselleveranciers heel wat geld.

Maar vooral: hoe kunnen we nu nog zeker zijn dat bijvoorbeeld ‘100% parmezaan’ daadwerkelijk 100% parmezaan is? En is onze olijfolie wel even extra vierge en van eerste persing als op het etiket staat geschreven?

Voedselfraude tegengaan

Voedselketens zijn soms zo complex dat een product eerst duizenden kilometers aflegt alvorens op je bord te belanden. Denk bijvoorbeeld aan Nederlandse garnalen die gepeld worden in Marokko om nadien opnieuw hier verkocht te worden. Of vis: soms wordt die in de Beringzee gevangen, wordt die behandeld en ingevroren in een bedrijf in Oost-China, om daarna per schip vervoerd te worden naar Europa of Amerika voor verwerking, om dan verkocht te worden als vishapje in Moskou. Zoveel schakels verhogen natuurlijk het risico op fraude.

Vertrouwen terugwinnen

De hamvraag blijft nu natuurlijk: hoe kan de voedselindustrie het vertrouwen van de klanten terugwinnen? Kunnen normen helpen om de voedselveiligheid te verhogen? En certificatie-instellingen*?

Jazeker. Daarom werden er verschillende normen gecreëerd binnen de ISO 22000-familie:

  • ISO 22000 Voedselveiligheid managementsystemen eisen aan een organisatie in de voedselketen.
  • De ISO/TS 22003:2013 – Food safety management systems – requirements for bodies providing audit and certification of food safety management systems
  • De ISO 22004:2014 - Food safety management systems – Guidance on the application of ISO 22000
  • De ISO 22005: 2007 - Traceability in the feed and food chain – General principles and basic requirements for system design and implementation

Deze normen helpen elke organisatie in de voedselindustrie om een optimaal kwaliteitssysteem op te zetten waarin controle een primordiale rol speelt. Certificatie-instellingen zorgen er op hun beurt voor dat de controle plaatsvindt en reiken een certificaat uit als de organisatie aan de norm voldoet. Zij hanteren daarvoor het FSSC 22000 Food Safety Management System (FSMS) certification scheme, een systeem dat werd gelanceerd om organisaties in de voedselindustrie te controleren met een de FSMS certificatie die op de ISO-norm gebaseerd is.

Is een certificaat de oplossing?

Ja en nee. Natuurlijk zullen er altijd zwakheden in het systeem blijven. En een certificaat zal dat ook niet voorkomen. Maar de organisaties die een certificaat hebben bekleden een betere positie om zwakke schakels in de keten te identificeren en deze ook te communiceren vooraleer het een schandaal wordt. En volgens Albert F. Chambers, president van de Monachus Consulting, moeten de normen van de ISO 22000-familie ons zeker meer vertrouwen geven wanneer we onze boodschappen doen. Want doordat organisaties deze normen toepassen, vermindert het risico op contaminatie en bacteriële infecties van het supermarktvoedsel drastisch.

 

* Een certificatie-instelling is een organisatie die het managementsysteem, proces of product van een bedrijf beoordeelt en certificeert als die in lijn is met een norm.

 

Bron: ISO