Veren en dons: een gevoelig onderwerp

Veren en dons zijn zacht en bezitten uitstekende warmte-isolerende eigenschappen. Daarom worden ze soms gebruikt in het duurdere gamma beddengoed, bv. in kussenslopen, dekbedden en matrassen.

Veren en dons vind je ook als vulmateriaal in winterkleding, zoals gevoerde jassen, of in slaapzakken.

Het verschil tussen veren en dons

Men onderscheidt twee soorten veren: enerzijds de veren die vogels gebruiken om te vliegen (slag- en staartveren) en anderzijds de dekveren, die voornamelijk dienen om het lichaam te isoleren. Slagveren bevinden zich op de vleugels. Ze zijn het grootst en hebben in het midden een brede schacht. Deze veren worden meestal fijngehakt om te worden gebruikt in beddengoed van lagere kwaliteit. Dekveren, die overal op het lichaam van de vogel voorkomen, zijn zachter en hebben een kromming, waardoor ze geschikter zijn voor toepassing als vulling in bedartikelen.

Dons is de isolerende onderlaag van watervogels (ganzen, eenden of zwanen) die bestaat uit lichte, pluizige haartjes die zich vanuit een centrale kern vertakken tot een driedimensionale structuur die lucht vasthoudt en daardoor warmte-isolerende eigenschappen bezit.

Ongeveer 80 procent van de wereldwijde productie van veren en dons, bestemd voor kleding en beddengoed, is afkomstig uit China. Andere belangrijke producenten zijn Polen en Hongarije.

Controverse over de plukmethoden

Voor het verwijderen van dons en dekveren worden drie methoden gebruikt: verwijdering na het slachten, oogsten en levend plukken.

In het eerste geval worden de veren verwijderd nadat de vogels zijn geslacht voor hun vlees of inwendige organen (foie gras). Het oogsten betekent dat veren die op het ogenblik van de rui op het punt staan uit te vallen, worden uitgeborsteld of uitgekamd. Bij het levend plukken worden de veren losgetrokken van de huid bij levende vogels, wat zware verwondingen kan veroorzaken. Die laatste praktijk wordt fel veroordeeld door dierenrechtenorganisaties.

Nu de consument stilaan meer bewust wordt van deze problematiek, beginnen een aantal bedrijven aan te sluiten bij initiatieven zoals de ‘Responsible Down Standard’ (RDS) om te waarborgen dat de veren en het dons in hun producten afkomstig zijn van ganzen, eenden of andere watervogels die op humane wijze worden behandeld en om te zorgen voor de traceerbaarheid van het gebruikte materiaal over de hele leveringsketen.

Recente ontwikkelingen binnen de normalisatie voor veren en dons

In de loop van de voorbije jaren zijn een aantal Europese normen voor veren en dons gepubliceerd. Daarin komen aspecten aan bod zoals de terminologie (NBN EN 1885), labels in verband met de samenstelling (NBN EN 12934), bepaling van het gewicht van de vulling en van het gevulde product (NBN EN 13088) enz. Deze normen garanderen dat de veren en het dons die op de markt worden aangeboden, voldoen aan kwaliteitseisen en dat de labels de consument correcte informatie verschaffen.

Vanwege de veranderingen in de kwaliteit van veren en dons en in de plukmethoden, zijn de huidige Europese normen aan herziening toe. Op 5 januari 2015 heeft het Duitse normalisatie-instituut (DIN) daarom de oprichting voorgesteld van een nieuw Europees Project Committee dat deze herziening moet aanpakken. Ben je geïnteresseerd in deelname aan dit nieuwe Project Committee? Aarzel niet ons te contacteren.

Normen zijn alomtegenwoordig in ons dagelijks leven om te waken over de kwaliteit van onze producten. Dat geldt ook voor de veren en het dons in beddengoed en kleding die ons knus en warm houden in deze winterperiode.