Norm NBN ISO 4037-3:2020

Stralingsbescherming - X- en gammareferentiestraling voor het ijken van dosismeters en dosissnelheidmeters en voor het bepalen van hun respons als functie van fotonenergie - Deel 3: Kalibratie van oppervlakte- en persoonsdosemeters en het meten van hun respons als functie van energie en invalshoek (ISO 4037-3: 2019) Deze titel is een machinevertaling van de oorspronkelijke Engelstalige titel Engelstalige pagina ).
Status
:
Vervangen
Publicatiedatum
:
9/2020
Talen
:
EN/FR
Vervangen door
:
ICS
:
17.240 Meting van straling
Samenvatting :
Dit document specificeert aanvullende procedures en gegevens voor de kalibratie van dosismeters en dosissnelheidsmeters die worden gebruikt voor individuele en gebiedsbewaking in stralingsbescherming. De algemene procedure voor de kalibratie en de bepaling van de respons van stralingsbeschermingsdosismeters is beschreven in ISO 29661 en wordt zoveel mogelijk gevolgd. Hiervoor worden de fotonreferentiestralingsvelden met gemiddelde energieën tussen 8 keV en 9 MeV, zoals gespecificeerd in ISO 4037-1, gebruikt. In bijlage D wordt enige aanvullende informatie gegeven over referentieomstandigheden, vereiste standaardtestomstandigheden en effecten die verband houden met elektronenbereiken. Voor individuele monitoring zijn zowel dosismeters voor het hele lichaam als extremiteit gedekt en voor gebiedsmonitoring zijn zowel draagbare als geïnstalleerde dosis (snelheid
s) meters gedekt. Voor de referentievelden is een evenwicht in geladen deeltjes nodig, hoewel dit niet altijd wordt vastgesteld in de velden op de werkplek waarvoor de dosismeter moet worden gekalibreerd. Dit geldt vooral bij fotonenergieën zonder inherent geladen deeltjesevenwicht op de referentiediepte d, die afhangt van de feitelijke combinatie van energie en referentiediepte d. Elektronen met energieën boven 65 keV, 0,75 MeV en 2,1 MeV kunnen respectievelijk net 0,07 mm, 3 mm en 10 mm ICRU-weefsel binnendringen, en de stralingskwaliteiten met fotonenergieën boven deze waarden worden beschouwd als stralingskwaliteiten zonder inherent geladen deeltjesevenwicht voor de op deze diepten gedefinieerde grootheden. Dit document behandelt ook de bepaling van de respons als functie van fotonenergie en invalshoek van straling. Dergelijke metingen kunnen deel uitmaken van een typetest waarbij het effect van verdere invloedgrootheden op de respons wordt onderzocht. Dit document is alleen van toepassing voor luchtkerma-snelheden boven 1 µGy / u. Dit document heeft geen betrekking op de in-situ-kalibratie van dosismeters met een vast geïnstalleerd gebied. De procedures die moeten worden gevolgd voor de verschillende soorten dosismeters worden beschreven. Er worden aanbevelingen gegeven over het te gebruiken fantoom en over de toe te passen conversiecoëfficiënten. Aanbevolen conversiecoëfficiënten worden alleen gegeven voor overeenkomende referentiestralingsvelden, die zijn gespecificeerd in ISO 4037-1: 2019, clausules 4 tot 6. ISO 4037-1: 2019, bijlagen A en B, beide informatief, omvatten fluorescerende stralingen, de gammastraling van het radionuclide 241Am, S-Am, waarvoor geen gedetailleerde gepubliceerde informatie beschikbaar is. ISO 4037-1: 2019, bijlage C, geeft aanvullende X-stralingsvelden, die worden gespecificeerd door de kwaliteitsindex. Voor al deze stralingskwaliteiten worden conversiecoëfficiënten gegeven in bijlagen A t / m C, maar alleen als een ruwe schatting aangezien de totale onzekerheid van deze conversiecoëfficiënten in praktische referentiestralingsvelden niet bekend is.
OPMERKING De term dosismeter wordt gebruikt als een algemene term voor elke dosis- of dosissnelheidmeter voor individuele of gebiedsbewaking. Deze tekst is een machinevertaling van de oorspronkelijke Engelstalige tekst Engelstalige pagina ).
Preview
Toevoegen aan winkelwagen
EUR 50.00 (excl. btw)
Kies je taal
Viewer title
...
Het NBN maakt gebruik van cookies om je gebruikservaring te optimaliseren. Door verder te surfen, ga je akkoord met het gebruik van cookies zoals beschreven in de NBN-privacyverklaring.
Weigeren